Kruidige rode linzen met komkommeryoghurt

Jaren geleden kookte elke week voor vrienden en familie. Ik postte een weekmenu online en zij konden inschrijven om mee aan te schuiven. Man, ik word nog week als ik terugdenk aan de fijne tafelmomenten die we daar in ons kleine huisje hebben beleefd.

Tegenwoordig zit er een erg enthousiaste kleuter mee aan tafel en ligt er een baby te kirren naast ons terwijl we aan tafel zitten. Even gezellig, maar anders ūüôā

Wat in die tien jaar overeind is gebleven: mijn weekmenu.
Ik zweer bij een weekmenu en ik word er ook steeds straffer in. 1 keer om de 7 dagen worden de boodschappen gedaan. En ik moet maar 1 keer mijn kop breken over wat er op tafel moet komen. ’s Avonds kan ik op automatische piloot aan de slag.

Als er ergens een half potje ricotta tussen de ingredi√ęnten zit, dan verwerk ik de¬†andere helft¬†verderop in de week. Van een plantje koriander blijft geen blaadje meer over tegen zondag.¬†Kettingkoken, noemt Dorien dat. Een andere gouden regel bij het weekmenu: in het begin van de week verwerk je de tere groentjes (bladgroenten die verslappen met de dag, champignons die beginnen te zweten in hun verpakking …) en later komen de stevige kloppers: wortelkes, rode biet, een kool… Resultaat?¬†De dag voor de boodschappen gedaan worden is het groenteschap helemaal leeg. Dan ga ik over tot een andere favoriet: voorraadkastkoken. Ik kook met dingen die ik altijd in huis heb. Heerlijk vind ik dat.

Dit gerecht van Yotam Ottolenghi, uit Plenty, is zo eentje waar je maar 1 vers ingredi√ęnt voor nodig hebt: een komkommer. En dat is een groente¬†die het ook wel even uithoudt in de koelkast. Oef.
Laat je zeker niet afschrikken door de ingredi√ęntenlijst. Als je voorraadkast iets beter dan gemiddeld is uitgerust, hoef je voor dit gerecht de deur niet uit!

komkommerjoegert1

Oh, over de kerrieblaadjes bij de ingredi√ęnten. Ik heb hier zo’n plant gekocht om eindeloos van te kunnen plukken. Hij groeit gestaag en ik blijf plukken. Echt een aanrader!
Je kan de kerrieblaadjes ook weglaten, maar mét is zeker lekkerder.

Dit is een erg amateuristische foto van mijn plant.

14492596_10154547498368407_4658453406615517831_n

Ingredi√ęnten voor 2-4 personen:

  • 200g rode linzen
  • 350 ml water
  • een stevige bos koriander
  • 1 ui
  • 40 g gepelde verse gember
  • 3 tenen look
  • 1 groene chili (of eens draaien met de chilimolen)
  • 1,5 tl zwarte mosterdzaadjes
  • 4 el zonnebloemolie
  • 1,5 tl gemalen koriander
  • 1 tl gemalen komijn
  • 0,5 tl gemalen kurkuma
  • een mespuntje paprikapoeder
  • 10 kerrieblaadjes
  • 300 g tomatenstukjes (vers of uit blik)
  • 2 tl rietsuiker
  • een mespunt fenegriek (optioneel)
  • een mespunt asafoetida (optioneel)
  • 150g (Griekse) yoghurt
  • 75 g komkommer, in fijne dobbelsteentjes
  • 1,5 el olijfolie
  • 70 g ongezouten boter (ik gebruikte 35 g ghee)
  • 1,5 el limoensap (van een half limoentje ongeveer)
  • zout

Bereiden

  1. Was de linzen onder veel stromend water, laat ze dan weken in 350ml water terwijl je de rest voorbereidt.
  2. Snijd de bos koriander van de plant. Snijd de steeltjes in kleine stukken en gooi ze in de blender, hak de blaadjes en zet apart.
  3. Versnijd grofweg de ui, de look, de gember, het pepertje en gooi bij de koriandersteeltjes in de blender. Blend tot je een grove pasta hebt.
  4. Neem een ruime, diepe pan en verhit ze. Doe er de mosterdzaadjes in en wacht tot ze beginnen opspringen.
  5. Voeg toe: de ajuinmix en de zonnebloemolie. Roer goed voor een minuutje of tien.
  6. Voeg korianderzaad, komijnzaad, kurkuma, paprika en kerrieblaadjes toe en roer nog vijf minuten.
  7. Nu kunnen de linzen (met het water) erbij, ook de tomaten, suiker en eventueel fenegriek en asafoetida. Zeker een ferme snuif zout.
  8. Laat 30 minuten afgedekt pruttelen tot de linzen zacht zijn.
  9. Roer ondertussen de yoghurt, komkommer, olijfolie en wat zout onder elkaar.
  10. Linzen zacht? Roer er de boter, het limoensap en wat korianderblaadjes onder. Vergeet niet te proeven of er nog wat zout bij mag.

Opdienen is o zo mooi: eerst de linzen, daarbovenop de komkommeryoghurt en wat korianderblaadjes.

Smakelijk!

 

Geplaatst in food, Groente, Stoofpot, Veggie | Tags: | 1 reactie

Granensalade met pompoen en venkel

Op sommige dagen moet de oven jouw werk doen.

Dit gerecht doet precies dat. Je snijdt alles klaar, je kookt je granen en dan is het een kwestie van te luisteren naar het alarm van je oven en er af en toe iets bij te gooien.

Terwijl je andere dingen doet of zit te tateren bij een glas lekkers, vult je huis zich met de heerlijkste geuren.

Daar word ik blij van.

Het recept komt uit Veg Everyday van Hugh Fearnley-Whittingstall. Een fantastisch boek dat ondertussen ook vertaald werd naar het Nederlands en een fijn boek is voor wie zijn eerste stappen zet in eten zonder vlees.

Ik volgde het originele recept niet helemaal, maar dat is ook het opzet van dit soort recepten. Gril de groente waar je zin in hebt! Hierin passen ook sjalotjes, ajuin en/of prei. Je kan er ook een zomerversie van maken zonder problemen.

granen_salade_pompoen_en_venkel
Ingredi√ęnten voor 3:

  • 200 gram voorgekookte spelt of voorgekookte tarwe
  • 1 klein pompoentje in maantjes van 1 cm- ik vind hokkaido de lekkerste, butternut kan ook
  • 1 kleine venkel – in reepjes¬†(gooi de groene sprietels niet weg, die kan je hakken en voor het serveren over je gerecht strooien)
  • 1 grote ui – in maantjes
  • 2 tenen look in plakjes
  • olijfolie
  • een halve citroen
  • een handvol noten waar je zin in hebt (ik gebruikte wat walnoten, pompoenpitten en zonnebloempitten)
  • een handvol geraspte parmezaan
  • een handvol gehakte peterselie
  • peper en zout

Bereiding:

  1. Verwarm de oven voor op 200 graden.
  2. Snijd je pompoen in maantjes, leg hem in je ovenschaal met flink wat versgemalen zwarte peper, goed wat zout en een ferme geut olijfolie. Alles mooi bij mekaar masseren en de oven in.
  3. Zet een ruime pot water op het vuur en breng aan de kook.
  4. Snijd alle andere groente klaar. Hak ook maar al de peterselie, rasp je kaas, leg die nootjes klaar.
  5. Wanneer de pompoen 15 minuten heeft gezweet in de oven, leg je er de venkel, ui en look bij. Nog eens goed roeren zodat de olie overal is en indien nodig nog wat olijfolie toevoegen.
  6. Gooi de granen bij het kokend water. Nu kan je 20 minuten iets anders doen.
  7. Wanneer de groenten een gekarameliseerd randje krijgen, alles begint lekker te geuren en je hebt je granen afgegoten, mogen de pitjes erbij.
  8. Laat nog tien minuten in de oven staan/
  9. En nu alles bij elkaar: alles uit de ovenschaal gaat bij de granen, ook het sap en de lekkere olie. Roer er ook de peterselie (en eventueel de sprietels van de venkel), parmezaan en het sap van een halve citroen door je gerecht.
  10. Proef. Misschien nog eens draaien met de pepermolen of een snufje zout?
  11. Op tafel en lekker smikkelen.

 

Smakelijk!

Geplaatst in Groente, Veggie | Tags: | Een reactie plaatsen

Simpele aardpeer

We hadden dit weekend een Australische fietser over de vloer. Hij fietst de komende twee jaar naar alle militaire kerkhoven in de Benelux in het spoor van zijn grootvader die hier in 1916 vocht en wij hadden de eer hem te ontmoeten. Hele dagen fietsen in deze temperaturen, dat vergt een stevige maaltijd en dus ging ik aan de slag met het groentepakket van het Voedselteam dat zoals elke vrijdag in de kerk werd geleverd. Wat was dat alweer een schitterende vangst. Daarnet dus op tafel:

  • gestoofde worteltjes (iets zoets)
  • fris rauw gesnipperd witloof met veel peper en wat mayonaise (iets bitters)
  • champignonrisotto (iets zachts)
  • simpele aardpeer in de boter (de smeu√Įge aardse zonde)

Het is die laatste die voor mij de revelatie van de avond was. Want met die aardpeer weet ik zelden wat te doen. Tips zijn welkom.

Bij mijn vrienden van de bbc weten ze maar al te best dat lekker eten een ferme klets boter vergt. Of zoals mijn vader zegt: het verschil tussen eten maken en koken is boter en zout. Jeroen Meus zal dat wellicht volmondig beamen. De titel van het recept met de ‘buttered Jerusalem artichokes‘ trok dus meteen mijn aandacht. Makkelijk √©n lekker? Dit wordt een classic op onze tafel.

Heel simpel komt het hier op neer:

  • Schrob je aardperen schoon. Schillen moet je die dingen doen, tenzij je echt niet weet wat gedaan met je tijd. Je kan dan je worteltjes¬†meteen ook in pingu√Įnvorm snijden.
  • Schuif de aardperen over de mandoline zodat je flinterdunne schijfjes hebt en leg ze in een kom met water tot je klaar bent om ze te bakken.
  • Smelt een zeer dikke klont boter in een hoge pan. Ik gebruik mijn wokpan.
  • Gooi er de schijfjes aardpeer bij, bestrooi met tijm, peper en wat zout. Voeg ook een fijngesnipperd teentje look toe.
  • Roer en laat het vocht wegbakken. Vanaf dan voeg je nog wat klontjes boter toe zodat je aardpeer lekker ligt te bakken in de schuimende boter.
  • Wanneer je aardpeer gaar is en begint te bruinen, kan het vuur af.
  • Yum!
Geplaatst in Groente, Veggie | Een reactie plaatsen

Rode bietentaart zonder kaarsjes

rode_bieten_taart

Wanneer de dochter hoort dat we taart eten, dan begint ze spontaan te zingen van ‘lang zal ze leven’ en hoopt ze op dikke brokken chocoladetaart. Dan hoort ze dat het taart is zonder kaarsjes en dat ze nog steeds slechts ‘twee en e hallef’ jaar is. *droevige blik*

Dé manier om haar weer blij te krijgen is de mededeling dat het rode bietentaart betreft en dat er feta op de taart ligt. *instant vrolijk*
Ze neemt haar opstapje en komt meteen mee in de keuken staan om te helpen. Lees: ze komt rode biet en feta proeven.

En zo komt het dat de rode bietentaart hier in huis een nieuwe classic is geworden. Ik snijd nog een kropje sla kapot, fiks een beetje dressing en we hebben eten!

Het recept vond ik hier. Ik paste het recept wat aan (ik kocht bijvoorbeeld een bladerdeeg in plaats van mijn eigen deeg te maken). Oh, en volgens de auteur van het recept is dit taart voor 8 à 10, wij eten ze met gemak op met twee volwassenen en een peuter. Just saying.

Ingredi√ęnten:
Р400 à 500 g bieten Рgeschild en geraspt of in kleine blokjes gesneden (ik gebruikte een pakje reeds gekookte bieten en dat werkt ook perfect)
– 1 bladerdeeg
– 1 el olijfolie

– 1 rode ui, in dunne sliertjes
– een serieuze geut balsamicoazijn (4 el ofzo)
– 1 tl tijm
– 1 el bruine suiker
– 150g feta
– 2 eieren
Р150ml room
– nog wat extra takjes tijm (of schudden met het potje als je geen tijm staan hebt)

Werkwijze:

  1. Verwarm de oven voor op 180¬įC.
  2. Bak het bladerdeeg blind. Hier leg ik dat helemaal uit.
  3. Laat je blindgebakken bladerdeeg afkoelen.
  4. Verwarm de olie in een grote pan. Fruit de rode ui met een flinke snuf zout tot ze zacht is.
  5. Voeg toe: rode biet, balsamico, tijm, bruine suiker en draai ook maar eens met de pepermolen voor wat pit. Giet er ook een half glaasje water bij. Laat een kwartiertje pruttelen tot het meeste vocht weg is gekookt. Roer af en toe zodat het boeltje niet aanbakt.
  6. Laat de bietenpan afkoelen.
  7. Meng de twee eieren en de room.
  8. Giet het afgekoelde bietenmengsel in de afgekoelde bladerdeeg, verkruimel er de feta over, giet de room over de taart, strooi met nog wat (takjes) tijm.
  9. Bak in de oven gedurende 30 minuten op 200 graden.

 

Geplaatst in Veggie | Een reactie plaatsen

Vegetarische ‘vleessaus’

Deze kerst was er eentje van klassiekers. Mijn principes gingen even opzij om fantastische Normandische tong te eten en de disgenoten kregen rosbief met worteltjes, savooi, bloemkool en puree. De rosbief was te vinden onder een fantastische vleessaus met porto. Hemel op aarde.

De 350-tal dagen van het jaar waarop ik wél vegetarisch eet, zijn er uiteraard wel eens dingen die ik mis uit de vleeskeuken waarmee ik ben opgegroeid. Nu ik zwanger ben, geef ik er zelfs af en toe gewoon aan toe. Zo at ik een paar weken geleden op het thuisfront na jaren nog eens de sosissen die vroeger haast wekelijks op tafel kwamen. Ons vader dikte naar goeie gewoonte het vleesnat in met wat aardappelzetmeel en daar had je het weer: de vleessaus. De saus waar je zo lekker dat patatje in kan pletten. Dat vijvertje van pure zonde. Oh man, die mis ik soms.

Maar dat gemis is verleden tijd.

Sommige doorwinterde veggies vinden het belachelijk dat er vegetarische alternatieven voor vlees worden uitgevonden. Een scampi die niet van vis is gemaakt, ik geef toe dat er smakelijker dingen in de rekken liggen.
Maar met dit alternatief voor vleessaus ben ik weer een stuk dichter bij een jaar van 365 vleesloze dagen.

Vandaag stond op het menu: gestoofde worteltjes, puree, veggie balletjes en ‘vleessaus’. Enkel op het gezicht van de dochter is nog wat saus te vinden. Zo lekker.

Ingredi√ęnten (Op aanvoelen. Jawel, ge kunt dat.):

Klaarmaken maar!

  1. Leg de gedroogde champignons in een soepkommetje en overgiet met kokend water. Dek af en laat tien minuutjes trekken. Langer mag zeker als je daar tijd voor hebt.
  2. Stoof de ui in een erg dikke klets boter. Laat ze flink zweten voor een minuutje of 5 tot de boter een beetje begint te verkleuren.
  3. Kruid met peper en nootmuskaat.
  4. Voeg de flinke lepel bloem toe en roer flink met een klopper.
  5. Bak de gelige pasta eventjes zodat de bloemsmaak verdwijnt.
  6. Voeg nu het weekwater van de champignons toe (de champignons kan je gebruiken in een andere bereiding). Zorg dat je het laatste bodempje niet gebruikt, want daar zit vaak zand in.
  7. Roer goed zodat er geen klontjes gevormd worden en laat nog een paar minuten koken. Voeg de sojasaus toe en laat nog even verder koken.

Bij een te dikke saus voeg je wat water toe. Is ze te dun, dan laat je ze nog wat langer koken zodat er vocht verdampt.

Smakelijk!

 

 

Geplaatst in Saus, Veggie | Een reactie plaatsen

Een nieuwe appelchutney

Onze tijdelijke woonst heeft zijn voor- en nadelen. Het is er lekker rustig. Zo rustig dat dieven de tijd nemen om je airbags uit je auto te schroeven en ermee aan de haal te gaan. #toemetoch

Maar het is er ook zonnig, er is veel groen, de kippen scharrelen dat het een lieve lust is, de ene na de andere struik schiet in bloei en wij genieten van de weelde. Zo ontdekten we dat er ook een appelboompje in de tuin staat. En de appels die daar aan hangen, daar kan je zo mee op de markt gaan staan.

Ons moeder maakt appelsap en appelgelei van de appeloogst uit de ouderlijke tuin, ik ben verslaafd aan chutney. Drie jaar geleden maakt ik twee soorten, nu heb ik nog een andere variant gemaakt. Een pittige met madrascurry én dadels die hier dringend opgewerkt moeten worden. De madrascurrypoeder heb ik onlangs zelf gemaakt aan de hand van een receptje op het net. Makkelijk om bij de hand te hebben op momenten als deze.

Nadat hier vandaag een Libanese mezzetafel voor 9 op tafel werd getoverd, kreeg ik nog een soort nawee. Ik moest nog even aan de potten gaan staan. De warmte van de herfstzon verdwijnt in de schemering terwijl de kruidige appelbrij staat te pruttelen. Wat kan zondag mooi zijn.

Ik volgde het recept van Thane Prince (Jams & Chutneys).

Dit gooi je samen in een grote pot:

  • 2 kg appels – in stukjes
  • 6 grote uien – gesnipperd
  • 500 g ontpitte dadels – in stukjes
  • 10 cm verse gember – gehakt
  • 4-8 bolle tenen look – gesnipperd
  • 2 el zout
  • 1 l moutazijn (ik gebruikte appelazijn – maakt niet zoveel uit)
  • 2-3 el Madrascurrypasta (ik gebruikte mijn eigen poedermengeling + currypoeder)

Dit laat je 20 minuten op een halfhoog vuur pruttelen tot de appels uit elkaar vallen. Voeg nu nog toe:

  • 1 kg lichtbuine basterdsuiker (ik had alleen kristalsuiker in huis, doet er niet zoveel toe)

Laat nog even pruttelen tot de suiker opgelost is en draai dan het vuur hoger. Laat nog 50 minuten koken tot het mengsel ingekookt en dik is.
Dit wordt wat stinkiestankie, want gekookte azijn is niet de meest smakelijke geur. De smaak zal echter niet te versmaden zijn. Zet door ūüôā

Schep de chutney in hete gesteriliseerde potten, sluit ze met zuurbestendige deksels en etiketteer ze.

De chutney is 1 jaar houdbaar.

NOOT: Ik heb de boel laten aanbranden door hier te zitten bloggen. Damn.

rorlm

Geplaatst in Fruit, Saus, Stoofpot, Veggie | Tags: | Een reactie plaatsen

Rijkdom aan paprika

Sharing is caring.

Dat brengt mijn collega in de praktijk wanneer hij zijn rijkelijke serre-oogst deelt met ons. Zo kwam het dat er vorige week ineens een komkommer bij mijn spullen lag en dat ik deze avond een heerlijke pan gewokte courgette en groene paprika bij mijn gnocchi kon leggen. De overvloed van september is een zegen, maar ook een zorg. Want als er maar paprika’s uit je serre blijven komen, dan moet je ze eten tot ze je neus uitkomen. Het kan dan maar beter lekker zijn.

Met dit recept van mijn geliefde Yotam Ottolenghi heb je er meteen een heleboel verwerkt. Ik eet het als lunch of als avondmaal wanneer ik niet veel tijd heb.

Ik heb alvast een fotootje gestolen om het water in de mond te laten lopen.

Shakshuka

Ingredi√ęnten voor 2

  • 1/2 tl komijnzaadjes
  • 100 ml olijfolie
  • 1 grote ui – in dunne reepjes
  • 3 paprika’s (of 5 puntpaprika’s) in lange repen gesneden
  • 2 tl rietsuiker
  • 1 laurierblaadje
  • 4 takjes tijm – enkel de afgeritste blaadjes, nog lekkerder wanneer je ze even hakt
  • 2 el gehakte peterselie
  • 2 el gehakte koriander (eventueel)
  • 3 rijpe tomaten – in blokjes
  • 1/2 tl saffraandraadjes (of zo’n doosje poeder)
  • een snuifje cayennepeper
  • tot 250 ml water
  • 4 eitjes
  • zout en peper

Bereiding

  1. Neem een grote (en liefst ook vrij diepe) pan. Rooster er even de komijnzaadjes in op een hoog vuur. Giet er nu de olijfolie en de ui bij en bak 5 minuten. Voeg de paprika, suiker en kruiden toe en bak nog 5 à 10 minuten op een hoog vuur.
  2. Toevoegen: tomaat, saffraan, cayenne, peper en zout. Draai het vuur wat lager en laat een kwartiertje pruttelen. Voeg af en toe wat water toe om een dikke saus te behouden en geen aangebakken toestanden te krijgen. Proef eens. Knallen hé?
  3. Haal de laurier uit de saus en duw nu vier putjes in je mengsel. Daar breek je de eieren in. Dek de pan nu af met een deksel, draai het vuur tot een absoluut minimum en laat zo nog 10 minuten staan tot de eitjes gestold zijn.

Eet dit met brood om al het lekkers uit je bord te wrijven!

Geplaatst in Groente, Veggie | Tags: | Een reactie plaatsen