Water

Ergens eind juli
Ik loop op het veld en ik besef dat de overvloed eraan komt. De tomatenplanten wegen door onder de kilo’s rijpende tomaten, de aubergines en de courgetten komen op gang, we eten nieuwe patatjes, snijden een venkel af, oogsten sla, … Ik heb te weinig dagen in een week om het allemaal klaar te maken.
Het veld kreunt onder de aanblijvende droogte. Onze boeren druppelen met de grootste zuinigheid het nodige water om hun beschermelingen in leven te houden.

Twee dagen later
We vertrekken met mijn lievelingsbubbeltje van vier op fietsvakantie naar Nederland en ik betrap mezelf op deze gedachte: ‘Ik ga een week niet kunnen oogsten op ons veld.’
Ik ben een groentesnob geworden. Ik wil geen supermarkttomaten, laat staan bio aardappelen uit Cyprus.

Begin augustus
De hitte doet ons zweten op onze fiets. De aarde is droog, alles is stoffig. Maar niet de gigantische velden voedermaïs. Die worden urenlang besproeid met gigantische waterkanonnen. Zodat er genoeg voor is voor de gigantische stallen vol koeien en varkens die je niet ziet, maar wel ruikt.
En ik denk aan onze boer die zuinig water druppelt.

Zeven dagen later
Twee uur na thuiskomst vertrek ik naar ons veld. Ik zie de boer komen aanwandelen. Hij schoffelde tussen onze biogroenten in zijn lange broek. Ik begin over het weer zoals elke rechtgeaarde Vlaming. Hij wil niet klagen al zegt hij wel dat het fijn zou zijn als het wat regende. Ik zeg hem dat ik zijn groenten gemist heb. Zijn vermoeide stoffige gezicht klaart op.

Ik kom thuis en ik bedenk wat ik allemaal ga klaarmaken: snijbonen met puree van de beste patatten en een vegetarisch worstje, spaghetti met saus van verse tomaten en gebakken courgette, geroosterde aubergines met kleine pasta in (alweer) verse passatta, …

Ik ben een groentesnob. En daar waren maar een paar druppels water voor nodig.

 

 

Geplaatst in Onze boer | 1 reactie

Bloemkool in den oven met seitankoteletjes

Vorig jaar schreef ik nog over de gigantische bloemkolen op onze veld, dit jaar zijn het mini’s door de droogte. En zo deinen wij mee op de golven van onvoorspelbaarheid in het leven van onze boeren.

Deze keer gingen de twee bloemkooltjes in hun geheel op de bakplaat. Maar niet vooraleer ik ze ingestreken had met een heerlijk mengsel van gesmolten boter, Italiaanse kruiden, twee tenen geperste look, peper en zout. Het idee haalde ik hier.

Zo schuif je ze in een oven die je hebt voorverwarmd hebt op 200 graden. Na een kwartiertje schakel je naar 180 graden en nog een kwartier later zou je bloemkool aan het bruinen moeten zijn. De binnenkant is gaar, maar niet plat. Zo mag mijn bloemkoolke zijn!

Daarbij kwam puree en seitankoteletjes. “Ooooh mama, da’s mijn lievelings.”

Uit het boek waar ik mijn succesrecept voor seitan haalde, komen ook deze koteletten. En de gluten heb je nu toch in huis, dus waarom deze niet eens proberen?

Ik maak genoeg zodat ik eindig met een koteletje of 12. Zo kan ik er nog 8 invriezen voor een moment met minder tijd.

Recept voor een koteletje of 12 (invriezen maar!)

  • Giet 2 blikken kikkererwten af en giet ze in een mengkom (als je een mengmachine hebt, is dat ideaal voor straks). Giet er 4 el olijfolie bij. Plet ze tot er geen enkele nog heel is. Ik gebruik een pureestamper.
  • Nu de andere ingrediënten erbij: 240 g gluten, 240 g broodkruim (ik laat mijn restjes brood altijd drogen en draai ze door de blender – goedkoop en zero waste), 120 ml water, 4 el sojasaus, 4 geperste looktenen, 1 tl gedroogde tijm, 1tl paprikapoeder (ik schud ook nog even met het gerookte paprikapoeder voor een echt vlezig effect). In het recept staat ook nog  een halve tl gedroogde salie vermeld, maar met de kruiding die je wat je wil eigenlijk.
  • Nu meng je de boel tot je gluten echt pezig worden. de kneedmachine doet dat werk graag voor jou, maar met de hand kan ook.
    Let op: Als je dat met de machine doet, krijg je geen broodachtig deeg, het lijkt een korrelige onsamenhangende massa. MAAR dan neem je wat in je handen, je drukt het samen en hoppa: een bolleke!
  • Neem een handjevol mengsel en druk het samen. Maak een bolletje en rol het uit tot een rechthoekige schnitzel. De dikte kies je zelf, ik houd van dunne flapjes met een krokant korstje.
  • Bak de koteletjes in olie in de pan. Ze mogen een paar minuten aan elke kant hebben op een middelmatig vuur. Zo worden ze mooi krokant en bruin.

 

 

Geplaatst in Groente, Onze boer, Seitan, Veggie | Tags: | Een reactie plaatsen

Lunch met drie toppers

Na weken van schermgetater, korte stoepgesprekjes en ongeduld tijdens de corona-opsluiting, is het zover. Hereniging met mijn zussen en hun kroost.

En ik voel het. Mijn hart klopt sneller. Eindelijk terug een zussenknuffel. Eindelijk mijn petekind en babynichtje terug in mijn armen. Eindelijk koken voor meer dan vier monden.

Maar de frigo is zo goed als leeg. Ik moet aan de slag met 4 wortelkes en 2 mini venkeltjes om een middagmaal op tafel te toveren voor mijn lievelingsbubbel.

Succesnummer 1: een vers zuurdesembrood
Hoe je dat bakt, lees je hier.

Succesnummer 2: tomaten-venkelsoep
Een van de soepwetten (van Dorien) is dat je gestoofde groentjes zo lekker moeten zijn, dat je ze moet willen opeten voor je er soep van maakt. Amen to that.
Dus gaan de stukgesneden venkeltjes (met de droogte krijgt onze boer ze ondanks zijn bloed, zweet en tranen niet groter dan de vuist van mijn dochter) met 3 stukgesneden uien op een ovenschaal met peper, zout en olie op 210 graden tot ze helemaal gaar zijn en donkerbruine puntjes vertonen. Ik bruin wat boter in een soeppot en daar gaan de platgeroosterde groenten in, aangevuld met twee brikken tomatenstukjes en bouillon. Nog een half uurtje pruttelen met wat rozemarijn en mixen maar. De zomer in een pot.

Succesnummer 3: wortelbeleg
Wanneer er schaarste heerst in mijn keuken, zoek ik hulp bij Pinterest. Ik moest iets van beleg maken met die worteltjes binnen de 5 minuten. Dus dat moest een rauw belegje zijn. Met de termen ‘raw carrot spread’ kwam ik op deze terecht. Je vindt er veel blabla over het heilzame van dit beleg. Bottomline: het is lekker.

In de blender gaan 4 wortels, een kopje zonnebloempitten, zoveel tahin als je lekker vindt (voor mij is 1el genoeg), 2el citroensap, 1 el sojasaus, 2 teentjes look (of 1 als je rauwe look in broodbeleg te overheersend vindt), 1el gemalen kurkuma, 1/2 el komijnpoeder.

Tijdens het blenden kan je nog wat olijfolie en/of water toevoegen om het wat smeuïger te maken en makkelijker te blenden.

Dit is (net als het meeste broodbeleg) ook inzetbaar als dip voor chips of voor groenten bij de apéro.

Het recept zorgt voor een serieuze bak broodbeleg. Halveer dus misschien wanneer je voor het eerst probeert.

Wat een middag. Van liefde. En niet alleen liefde door de maag.

 

 

Geplaatst in Brood, Broodbeleg, Groente, Soep, Veggie, Volk over de vloer | 2 reacties

The Hunger Gap

Ik houd van de eenvoud van het winterkoken. Wat knollen roosteren, een graan koken, een sausje erbij en je hebt absolute stilte aan tafel omdat iedereen zit te likkebaarden. Prei en wortelkes schuiven goed naar binnen in een boerinnenpot, de warmoes gaat in de mac ’n cheese uit Honger, rode bieten verkiezen de kinderen in de rode bietentaart en spruiten verzetten we hier met de kilo in allerhande gedaanten.

Maar maart en april, da’s tandenbijten als je een zelfplukker bent.

Het aanbod op het veld slinkt gestaag in die wintermaanden en daarmee ook de variatie in mijn keuken. Het is snakken naar de voorjaarsregens en de mail waarin de boer de eerste groene blaadjes aankondigt en ik met water in de mond rucola en raapstelen sta te plukken op het veld.

Vorige week lagen hier nog (ietwat malse) rode bieten in de frigo en een paar stengels prei. Geen klassieke combinatie in mijn slinkende wintervariaties. Dus ging ik wat surfen en zo kwam ik terecht bij een veganistische gratin van rode biet en prei. Klinkt een beetje als een geitenwollensokkenrecept uit een commune in de jaren 70? Vond ik ook. Want hallo, veganistisch en gratin in hetzelfde recept? Maar dat fotootje trok mij over de streep. En die bieten in mijn frigo gingen het écht niet lang meer uithouden.

Dus vroeg ik de man des huizes om een pureetje te maken en ging ik voor de gratin.

Conclusie: de gratin is wat een gratin moet zijn. Zo heerlijk romig hartig. En de vrees dat de kokos zou overwegen was ongegrond. Komt nog op tafel hier.

En we waren net op tijd om een fotootje te nemen voor iedereen een tweede keer zijn bord vol wilde laden.

Ingrediënten voor 4:

  • 4 dikke verpieterende rode bieten – of verse rauwe bieten (voorgekookt kan ook, snijd ze dan wat dikker)
  • een preitje of 6 – dat mogen zeker 12 dunnekes zijn
  • een goed handvol cashews die je ’s nachts liet weken of nu snel een half uurtje in kokend water zet.
  • 1 (400g) blik kokosmelk
  • een goeie geut plantaardige melk (sojamelk, rijstmelk, havermelk…)
  • 5 teentjes look
  • 2 el edelgistvlokken
  • 2 el mosterd
  • goed draaien met de peper
  • flinke snuf zout
  • 5 takjes tijm
  • 2 laurierbladeren

Bereiding

  • Verwarm de oven voor op 200 graden.
  • Schil de bieten en snijd ze in dunne plakken met een mandoline of een scherp mes.
  • Was de prei en snijd ze in cirkeltjes van een klein centimetertje.
  • Maak laagjes (bieten op de bodem, wat laagje preirondjes, plakken biet, …). Doe dit in een pan die in de oven kan en bij voorkeur eentje die je kan afsluiten met een deksel. Ongeveer alles dat met de zoekterm ‘stoofpan’ opduikt, kan goed dienen. Als je geen ovenschaal met deksel hebt, dek je straks af met aluminiumfolie.
  • In een steelpannetje komt alles voor de saus: de geweekte cashewnoten, je kokosmelk, een goeie geut andere plantaardige melk, look, gistvlokken, mosterd, peper, zout. Even de mixer erin zetten tot alles glad.
  • Verwarm de saus met de tijm en het laurierblad tot het kookpunt en giet de saus over je gelaagde groenten.
  • Afdekken (met deksel of folie) en 40 minuten bakken in je voorverwarmde oven.

 

Geplaatst in Groente, Veggie | Een reactie plaatsen

Ik fermenteer, jij fermenteert, wij fermenteren.

Jaren geleden ging ik naar een lezing over fermenteren. Bij het binnenkomen van de zaal lag een zakje met daarin een gefermenteerde wortel. Ik was gefascineerd. Door de wortel en al wat daar gezegd werd. Maar eerlijk? Ik vond die wortel niet lekker.

Fast Forward.

Een vriendin vraagt een paar weken geleden of we geen cursus fermenteren gaan volgen. Long story short: dat ging ons echt een serieuze koekenoot kosten en we hadden eigenlijk geen zin in ‘moeten’. We zijn dus onze eigen cursus begonnen. Om beurt zijn we lesgever en student. We schuimen blogs af en plunderen de bibliotheek. En mannekes, hebben wij ons al geamuseerd.

Bleef natuurlijk de vraag of ik dat allemaal wel zou lusten, die zure gefermenteerde boel.

LES 1: rode biet in vier smaken

De (julienne gesneden) bieten verdwenen in kleine potjes in vier smaakcombinaties:

  • met karwijzaad en look
  • met verse kurkuma, komijn en koriander
  • met kruidnagel, dragon en kardemom
  • met gember

Overgieten met zout water (4 el op 1 liter) en 5 dagen wachten!

De laatste beschimmelde (beschadigd dekseltje zo bleek later), maar de andere drie verdwenen hier in sneltempo in vele enthousiaste magen. De kinderen (3 en 5) maakten op een avond de eerste twee potjes soldaat. We weten niet goed of ze het echt heeeel erg lekker vonden. Bieten eten ze nog om een andere reden. Ze weten dat hun pipi de volgende dag roze kleurt als we bieten hebben gegeten en dat vinden ze enorm leuk. Maar toch, ze wouden meer. En dan nog meer. Mag ik nog wat, mama? 

Ons eerste experiment was dus geslaagd en we vonden dat we best een niveautje hoger konden schakelen. Daarom..

LES 2: Kimchi

Deze Koreaanse verwerking van Chinese kool spreekt mij al jaren tot de verbeelding. Het laten ‘rotten’ van een kool samen met chilipasta leek me tegelijk cool en walgelijk. Vorige week ging de kool in een pot. We hielden losjes rekening met twee recepten die we hadden gelezen vooraf: we namen wat shortcuts en we reduceerden de lepels chili. De volgende lessen werden geleerd:

  • ik kan dat aan, drie eetlepels chili
  • dat bruist en broebelt zoals kefir
  • een rottende pot kool maakt men niet open in de woonruimte, dat stinkt naar scheet (maar smaakt er gelukkig niet naar)
  • kimchipannenkoeken zijn da shit
  • dit is geen eten voor gevoelige (kinder)mondjes

Ik post het recept hier wanneer het helemaal op punt staat.

Onze pot kimchi staat bij mij ter bewaring en ik deel volgende les de helft met mijn partner in crime. Als ik nog de helft overhoud, want kijk, hij is al flink geslonken é.

DSC_8323

 

Geplaatst in Fermenteren, Groente, Veggie | Een reactie plaatsen

Harige boontjes

Deze vakantie zag ik op een Franse akker harige boontjes. En ik had geen idee wat het was. Nochtans levert ‘harige boontjes’ je in Google meteen het juiste antwoord. Maar op vakantie loop ik niet te googelen. We trokken naar huis en de boontjes waren uit het oog en uit het hart.

Vorige week stuurde mijn boer een mailtje. Dat de edamame-boontjes klaar waren om geplukt te worden. U kan al raden dat die peultjes behoorlijk harig waren en ik kortstondig terug geflitst werd naar dat Franse veld.

Thuis gingen de boontjes even kort in een pot kokend water en de geur was meteen die van een gezellig aperitiefmoment alvorens mijn zussen en ik een boot (vegetarische) sushi verorberen. Het enige wat die boontjes nog nodig hebben is wat zout op de peultjes zodat je bij elke peul waar je de boontjes uitknabbelt die heerlijke zilte toets krijgt.

Oh man. Heaven.

Geplaatst in Hapje, Veggie | 2 reacties

Libanese improvisatie

Feit 1: Als we bij de Libanees (slechte website, lekker eten) uit eten gaan is de geroosterde bloemkool een favoriet op tafel.
Feit 2: De bloemkolen van ’t veld zijn dit jaar zoooo gigantisch, dat wij er twee keer van kunnen eten. Leentje kookt maakte deze foto.

59301522_10216628992692119_1407229413010964480_o

1+1=2

Ik sneed de bloemkool in kleine roosjes, de stengels in blokjes. Die gingen de bakplaat op met mijn zelfgemaakte Libanese kruidenmengeling die ik pikte van Salma Hage. Ik schrijf het recept hier onderaan even op. Daarbij nog wat zout, peper en olijfolie en hoppa, 20 minuten de oven in op 220 graden tot de roosjes bruine kroezeltjes krijgen.

Wat eet een mens daarbij? Ik draaide snel in de blender een hummuske (blik kikkererwten, wat ras-el-hanout, sap van een halve citroen, flink wat olijfolie, zout en een dikke theelepel tahin), haalde de pitjes uit een vergeten granaatappel die ik vond in de koelkast en kookte bulghur in bouillon.

Een feestmaal met restjes. Gewoon doen!

Nog even de Libanese kruidenmengeling die ik in The Middle Eastern Vegetarian Cookbook haalde. Met deze ingrediënten maak je een potje waarmee je dan nadien rijkelijk kan strooien. Bij zelfgemaakte burgers, geroosterde groente (bij pompoen en bloemkool een waarlijke hit), … Kortom, als je wat diepte wil meegeven aan je eten.

  • 5 el gemalen piment
  • 3,5 el peper
  • 3,5 el gemalen kaneel
  • 5 el gemalen kruidnagel
  • 4 el geraspte nootmuskaat
  • 4 el gemalen fenegriek
  • 4 el gemalen gember

 

Geplaatst in Groente, Veggie | Tags: | 1 reactie

Zuurdesembrood of snelle pistoleekes

Op mijn aanrecht groeit het aantal pottekes gestaag. Het begon in oktober met mijn zuurdesemstarter (still alive and broebeling) en nu staan er ook kefirdrankjes met smaakexperimenten.

Al die dingen vangen wilde gisten in de lucht, fermenteren, eten suikers op, helpen je darmen, … Maar vooral: ze zijn lekker!

Mijn brood is zo’n voltreffer dat het heel de winter vaste kost werd. Zo’n brood vers uit de oven, nog warm, met wat echte boter is al snel ‘opgeproefd’.

Als het snel moet gaan, maak ik pistoleetjes. Dat leerde ik van de buurvrouw. Die moeten maar een minuutje of twintig in de oven en je hebt meer van die heerlijke korst!

DSC_6658

Wie iets af weet van zuurdesem (het internet wemelt van de recepten), vraagt zich misschien wel af welke verhoudingen ik gebruik.

Hier mijn succesrecept:

  1. Meng in een kom 600 g goeie tarwebloem – 330g water – 1 afgeplat theelepeltje gist – 12g zout – 200 g zuurdesemstarter.
  2. Kneed met de hand een tiental minuten of doe een vijftal minuten in de kneedmachine.
  3. Laat 3u rijzen op een warme plek met een vochtige handdoek erover. Ik doe dit in de oven op 40°.
  4. Kneed je brood opnieuw maar nu met wat meer zachtheid om niet alle bubbels eruit te slaan. Wil je tips om te kneden dan leert deze kerel je enorm veel.
  5. Leg het deeg nu in een rijsmandje en zet de hele nacht in de frigo op het bovenste schap (daar is het niet té koud).
  6. Verwarm ’s ochtends de oven voor op 240 graden. Kiep je brood in een Creusetpot met deksel en kerf het brood in. Ik gebruik een cloche en dat heeft hetzelfde effect.
  7. Zet het brood afgedekt 50 minuten in de oven. Verwijder het deksel en laat nog eens 10 minuten bakken op 210°.

Je weet dat je brood gaar is wanneer je er onderaan op tikt en het klinkt hol.

Mmmm. ‘k Ga mij een schelleke afsnijden.

 

 

Geplaatst in Brood, Veggie | 3 reacties

Chef’s Table in Oostakker

Ik ben een beetje verslaafd aan Chef’s Table en vergaap mij aan wat al die geportretteerde koks kunnen. Nog veel vaker zit ik groen van jaloezie te kijken naar de tuinen waar ze hun ingrediënten uit kunnen/mogen plukken.

Sinds een jaar heb ik ook zo’n tuin vol lokaal geteelde biologische pareltjes. Het Wijveld van boer Michiel en boer Dave. Nog geen seconde spijt van gehad.

Het droge voorjaar heeft ons wat langer doen wachten, maar nu is het zover. De zelfplukboerderij kleurt groen.

Manlief was de winter’plukker’. Prei uitsteken en bieten en kolen uit de tonnen halen gewapend met regenjas en laarzen, dat kan hij als de beste. Lekker duidelijk want het aanbod is wat beperkter en ik blij dat ik ondertussen thuis in de warmte een soepke kan opzetten dat hij nadien opeet. Win-win.

Vrouwlief (ik dus) covert de overdaad tijdens de andere seizoenen. Ik loop tussen het nieuwe lentegroen (rucola, frills, raapstelen, spinazie …), passeer de kolossen van bloemkolen en zie de babykoolrabi’s bijna zichtbaar groeien met hun worteltjes in de natte aarde en hun bolletje in de zon. Ik kan niet beschrijven hoe blij ik daarvan elke keer word.

Nu op het vuur: een lenterisotto met fijngesneden frills, rucola en raapsteel. Drie uur geleden nog op het veld, nu in de pot. Mmmmm. Verder deze week maak ik de bloemkoolsalade van Yotam en de Oosterse spinazie uit Thuiskomen van Dorien Knockaert.

 

Geplaatst in Veggie | Een reactie plaatsen

Liefde in een Libanese salade

Dit weekend kreeg ik de tofste madammen van Gent over de vloer. Een 25-tal. En dus trok ik mijn Libanese trukendoos nog eens open om mijn liefde te kanaliseren. Een aantal receptjes die ik leerde kennen tijdens een workshop Libanese Mezze van de Vegetarische Kookstudio staan dan steevast op het programma, maar ik haal ook altijd iets nieuws (of een geteste voltreffer) uit The Middle Eastern Vegetarian Cookbook van Salma Hage.

Deze keer: de graantjessalade met granaatappelpitjes en feta. In het originele recept wordt freekeh gebruikt, ik maakte het met parelspelt, het kan ook met parelgerst. Al die graantjes vind je in de biowinkel. Koop meteen een paar zakjes, want die graantjes zijn zo heerlijk en ze blijven lang goed in de berging.

Ingrediënten voor 4 als je het als maaltijd eet:

  • 200g freekeh, parelgerst of parelspelt
  • olijfolie
  • granaatappelmolasse (ik vond bij de Turk moerbeimolasse – bottomline: het moet mierzoet zijn)
  • 1 busseltje munt – gehakt
  • 1 busseltje peterselie – gehakt
  • 150 g gehakte walnoten (ik gebruikte zonnebloempitten – kies iets lokaal en lekker)
  • 200g feta
  • pitjes van 1 granaatappel

Hoe maak je dat?

  1. Kook de graantjes zoals op de verpakking staat aangegeven. Zorg dat ze nog wat beet hebben, giet ze af, laat uitdampen en afkoelen.
  2. Maak de dressing:
    • 3el olijfolie
    • de molasse
    • de helft van de munt
    • de helft van de peterselie
    • ferme snuif zout
  3. In een grote schaal/kom vermeng je de afgekoelde graantjes met de rest van de gehakte kruiden, de walnoten (of andere zaden of pitten of noten), feta en granaatappelpitjes en meng met liefde. Giet de dressing erover en meng nog eens.

Salma Hage suggereert ook een vegan versie waarbij je de feta vervangt door geroosterde paprikastukjes uit een bokaal.

Geplaatst in Groente, Salade, Veggie | Tags: | Een reactie plaatsen