Met liefde gemaakt, dat smaakt

Ik hou niet van ijs. Bij uitzondering eet ik wel eens een bolletje als het echt warm is (met aardbeien uit de tuin) of bij een groot stuk heerlijke sticky toffee pudding in een adorable tearoom in Engeland. Maar neen, met een grote coupe van acht bollen ijs doe je mij geen plezier.

Hoezeer ik dus bij de Kookwinkel (in de volksmond ‘Rogge’) uit mijn dak kan gaan, een ijsmachine is wel de laatste kitchentool waar ik mijn centen aan zou geven. Er is maar één kink in de kabel: ik ben gek op sorbet. Of toch vooral op de limoen-basilicumsorbet die ik deze winter leerde maken. Ecologisch verantwoord is het niet, in februari sorbet maken met basilicum. Maar hé, ’t was een speciale gelegenheid, de co-chef was enthousiast en het publiek kritisch, dan verlegt een mens al eens zijn grenzen – en zijn ethische overtuigingen. Onder de geoefende proevers zat toen ook mijn vader en toen die de sorbet als tussengerecht op zijn bord kreeg, was hij meteen verkocht. Hij beloofde een stuk van de tuin te reserveren voor een kleine basilicumplantage en ik mocht dan de magic nog eens herhalen.
Zo gezegd, zo gedaan. Deze week kreeg ik telefoon: “Den basilicum komt in zaad, als ge nog van plan zijt om diene sorbet te maken is het de moment.”

Als het Vlaams Belang aan de macht zou komen, zou sorbet wel eens een nationaal gerecht kunnen worden, want het zoete goedje maakt je meteen een vrouw aan de haard (hmm, aan de vriezer). Om sorbet te maken zoals het hoort, moet je namelijk elk uur in de diepvriezer kruipen om te roeren. Op die manier breek je elke keer opnieuw de ijskristallen en eindig je een uur of 12 later met een perfecte sorbet.

Deze ochtend om acht uur begon dus het gevecht met de citruspers en een limoen of zestig later bezocht ik de tuin. In het oerwoud der basilicum sneed ik een plant of 6 weg uit de massa die nog genoeg groen biedt voor een vijvertje sorbet. Overmatig enthousiasme, het zit in de familie.

Dit heb je nodig voor een kleine liter sorbet:
400 g kristalsuiker opgelost in 400 ml warm water
2 plantjes basilicum (of naar eigen smaak – zie verder)
400 ml versgeperst limoensap (ongeveer 15 limoenen, maar dat hangt enorm af van de grootte)

Zo ga je tewerk:
Giet het verse limoensap bij het afgekoelde suikerwater. Was de basilicumblaadjes en gooi ze erbij. Mix fijn en zeef. Op dit punt moet je echt eens proeven. Je kan nog steeds basilicum toevoegen als je het aroma nog niet sterk genoeg vindt.

Dit mengsel is veel te zoet, maar toch is alle zelfbeheersing nodig om je geen glas uit te gieten. Beheers je en giet de sorbet over in potten (hoe kleiner de hoeveelheid, hoe sneller hij bevriest) en ga elk uur roeren om de ijskristallen te breken. Na 10 à 12 uur heb je sorbet!

Oh, en geen paniek als je het gevoel hebt dat je groene soep na een uur of vijf nog steeds vloeibaar is. Opeens zal je de kristallen voelen en dan gaat het snel!

Dit bericht werd geplaatst in Dessert. Bookmark de permalink .

5 reacties op Met liefde gemaakt, dat smaakt

  1. Janne zegt:

    We beginnen een sorbet-lijn! En uwe papa wordt onze basilicum dealer en wij bedenken allerlei lekkernijen waarin je op zijn minst 12h lang ieder half uur moet in gaan roeren! Maak alvast een lijstje! En joepiii ik mag morgen van jouw versie sorbet proeven🙂 mmmm

  2. Pingback: Het kan verkeren | Food first, then morals

  3. Pingback: Kookweekend – tussengerecht | Food first, then morals

  4. Pingback: Pompoenseizoen! | Food first, then morals

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s