Wurtels mé schpek?

Vorige zondag kregen we na een bezoek aan het thuisfront weer een hoop ‘vruchten van het land’ mee. De oogst: de laatste boterboontjes (mjam), twee grote courgettes en (u raadt het al) een pompoentje. Iets verderop in de straat kregen we van meter ook nog een grote doos klaargemaakte rode kool toegestopt. Daar wáág ik me zelfs niet aan, er is niemand die betere rode kool maakt dan meter, u ook al bekend als ‘de soepkoningin’.

Na een paar dagen gesmul, lag het pompoentje nog verweesd in de berging. Nu wil het toeval dat ik woensdag in allerijl gebeld werd door een collega: of ik voor het jaarlijkse feestje met de collega’s toch niet nog een pastasaus in elkaar kon flansen.

Snel in elkaar flansen, dat doet me altijd denken aan mijn leerkracht economie uit het middelbaar. Die dramde met haar nasale stem de basisregel van haar vak in onze ontvankelijke puberbreinen: een minimum aan inspanning – een maximum aan resultaat!

Dit receptje beantwoordt daar perfect aan. Geen geren naar de winkel, de kans dat je alles in huis hebt, is groot.

Pompoenpasta voor 5 personen

  • kleine blokjes pompoen (ik gebruikte een halve Uchiki Kuri – hiervoor is deze Japanner ongelooflijk goed geschikt)
  • groentenbouillon
  • 1 grote ui – fijngesnipperd
  • 3 teentjes knoflook – fijngesnipperd
  • een groot handvol platte peterselie – doe je zin: snijd grof of fijn
  • gedroogde ham (eender welke) of erg fijne spekjes – ik gebruikte 2 sneden pancetta van ongeveer 3 mm dik die ik flinterdun sneed (dat restje van de pennoni, remember?)
  • een grote geut room
  • currypoeder, muskaatnoot, peper

Fruit de ui en de look en wat olijfolie. Voeg de peterselie toe en laat even meebakken. Gooi de pompoenblokjes in de pan en laat ook even meebakken. Voeg een klein theelepeltje curry toe, een snuifje muskaatnoot en draai eens aan de pepermolen. Dit potje mag pittig zijn, want je verzacht later nog met de room.  Zout hoef niet niet te toe te voegen, je gebruikt immers bouillon en ham.
Overgiet met de bouillon, maar zet de blokjes zeker niet helemaal onder. Laat het water ‘op okselhoogte’ van de pompoen komen. Laat even sudderen – maar niet te lang, anders koken de stukjes pompoen helemaal stuk. Bak ondertussen de pancetta in een koekenpan tot hij knapperig is en voeg dan toe aan de pompoen. Voeg de room toe, laat doorwarmen en maak nog wat pittiger indien nodig.

Tot slot wens ik je succes met je eetpubliek. Mijn saus werd (ondanks zijn heerlijke onmiskenbare pompoengeur) ontvangen met de zin: “En welke saus is dit? Wurtels mé schpeck?”. De onwetendheid en het barbarisme van de desbetreffende collega werden uiteraard vergeven na het drievuldige ‘mmmmmm’.

Dit bericht werd geplaatst in Groente. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s