De ultieme test

Toen ik hier deze zomer verslag uitbracht van de gegeerde giouvetsi, beloofde een collega van mij alles te laten vallen om de volgende keer aan te schuiven om zelf te oordelen over de Griekse klassieker. Zeker omdat ik beweerde dat dit hét gerecht is om je kinderen lamsvlees te leren eten.

Nu, ruim twee maanden later, stuurde ik haar een berichtje dat de giouvetsi op het menu stond. Probleempje: manlief heeft op woensdag fotoles, dus staat I. er alleen voor met de drie meiden. Tenzij ze de meisjes meebracht? Dan kon ze met haar eigen ogen zien of ik haar dochters kon bekoren met mijn lamsgerecht.

Onverschrokken als ik ben, ging ik de uitdaging aan. Dus trotseerden vier stoere dames (ergens tussen 38 en 5) een paar uur geleden de gietende regen om zich te verwarmen bij een flinke portie giouvetsi. Ik moest dus echt wel presteren. Wat kan een mens het zich toch beklagen als ze zo’n grote mond hebben en een klein hartje. Wat als de dames alledrie hun neus zouden optrekken?

Heel voorzichtig liet ik hen alledrie proeven. Op die manier wist ik meteen of ik moest overgaan tot plan B (jaja, tot daar mijn absolute zekerheid dat ze zouden smelten voor mijn gerecht). De meisjes kregen van hun mama (vermoedelijk niet voor de eerste keer) te horen dat ze het enkel mochten zeggen als het écht niet lekker vonden. De spanning steeg.

E. savoureerde het hapje met een uitgestreken gezicht, knikte bedachtzaam en liet de beurt aan L. Die was een tikje enthousiaster. Daarna waren alle blikken gericht op de kleine S. Volgens haar mama zit ze in een fase dat ze echt niets lekker vindt. Het is duidelijk dat er alles aan wordt gedaan om mijn ego in tact te laten. Het hapje wordt verorberd. Stilte.
‘Vind je ’t lekker?’ Stilte. ‘Vind je’t een beetje lekker?’ Stilte. En dan heel stilletjes: ‘Ik vind het een beetje meer níet lekker’. Oef, 2 op 3.

S. doet zich te goed aan een broodmaaltijd terwijl de andere tafelgenoten met smaak de giouvetsi opeten. Tijd om dessert te maken was er niet. Wanneer de meisjes aanstalten maken om te vertrekken verontschuldig ik me daarvoor en beloof dat er volgende keer wel dessert is. Waarop L met haar lief gezichtje: ‘Maar dat hoeft niet hoor, dan kunnen we meer eten.’

Mission accomplished.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op De ultieme test

  1. Ine zegt:

    had nog niet gereageerd, maar het was heerlijk en meer dan de moeite waard om de regen te trotseren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s