Twee maaltijden = twee recepten

Donderdag veggiedag, dan grijp ik graag naar Plenty. De foto van de Black Pepper Tofu kan je haast ruiken, zo smakelijk ziet hij eruit. Dat zou ik maken. Hmmmmm, twee bedenkingen:

  1. Toen we op de andere blog over dit geweldige boek van Yotam Ottolenghi schreven, werd er in menige keuken ferm geëxperimenteerd met de receptjes. In een gezellige keuken met een overtuigde veggie kwam toen de Black Pepper Tofu op de tafel. Hij was alleen heel erg gepeperd. Een pepertje teveel… Ik besloot dus de kok kwestie te bellen voor wat goeie raad. Zij reduceerde de acht rode pepertjes uit het recept tot vijf en nog stond haar mond in brand. Ik probeer met drie.
  2. De zus die vanavond mee zou eten is een tofuhater. Ze kan de substantie niet verdragen. Bovendien is ze nog getraumatiseerd van mijn vorige veggie-huzarenstuk. Ik beloof haar dus om een reservemaaltijd achter de hand te houden voor het geval ze het echt ‘niet te vreten’ vindt.

Ik ging eerst aan de slag met de reservemaaltijd. Vorig jaar deed ik een tante het kookboek ‘Paddenstoelen in de keuken van Carluccio’ cadeau. Toen ik er vorig weekend te gast was en ze uit het boek een heerlijke visschotel met portobello’s kookte, besefte ik weer wat een geweldig boek het is. Ik snelde dus de dag nadien naar de bib om het te ontlenen. En kijk: het is de bron voor mijn zus haar reservemaaltijd, paddenstoelensoep met gort. Hiermee moét ik scoren, want ze is een absolute fan van paddenstoelen. Zal ik meteen de clue vertellen? Iedereen aan tafel dronk een tas en iedereen vond ze heerlijk.

Paddenstoelensoep met gort
Ingrediënten voor 6

  • 8 el parelgort (Ik verving die door risotto omdat deze ook een bindend effect heeft.)
  • 80 g gedroogd eekhoorntjesbrood (te koop in Colruyt)
  • 6 tenen knoflook, gesnipperd
  • 4 el gesnipperde sjalot
  • snuifje versgeraspte nootmuskaat
  • flink wat zout
  • draai van de pepermolen
  • 6 el zure room

Bereiding

Week de champignons (zie verpakking) en spoel ze erg goed af voor je ze gebruikt. Opgelet: bewaar het weekvocht!!!
Doe de risotto met de paddenstoelen, knoflook en sjalot in een soeppot. Voeg nootmuskaat, zout en peper toe. Overgiet met water, giet het weekvocht erbij en breng alles aan de kook. Laat de soep 10-15 minuten zachtjes koken, tot de risotto gaar is.
Kruid bij als het nog nodig is en roer er vlak voor het serveren de zure room door.

Gelukkig had ik de soep op voorhand gemaakt, want aan meneer Ottolenghi zijn Black Pepper Tofu is wel wat voorbereidend werk. Achteraf kan ik zijn inleidend tekstje volledig bevestigen: ‘It looks as if it’s been prepared at a top Chinese restaurant.’ Het fijne is dat het ook zo smaakt.

Black Pepper Tofu
Ingrediënten voor 4
(of voor 5 als je eerst een fikse tas champignonsoep serveert)

  • 800 g stevige tofu – wij vonden 600 g meer dan genoeg
  • plantaardige olie om in te bakken (Ik gebruikte olijfolie.)
  • bloem om de tofu in te rollen
  • 150 g boter
  • 12 kleine sjalotjes (350 g), in fijne schijfjes
  • 3 rode pepertjes (in plaats van Yotam’s 8), maar 4 kan zeker ook
  • 12 teentjes look, geperst
  • 3 el verse gember, gesnipperd (Ik vind 2 persoonlijk genoeg)
  • 3 el zoete sojasaus (ketjap manis)
  • 3 el lichte sojasaus (Deze gebruikte ik niet, ik nam dan gewoon wat meer van de andere)
  • 4 el donkere sojasaus
  • 2 el rietsuiker
  • 5 el gemalen zwarte peper (Ik gebruikte lang niet zoveel, want dan wordt het oneetbaar. Ik denk dat je zelf je grenzen wat moet aftasten.)
  • 16 dunne lente-uitjes, in stukken van 3 cm gesneden

Bereiding

Begin met de tofu. Doe genoeg olie (5 mm) in een wokpan en verhit ze. Snijd de tofu in stukken van 3×2 cm. Haal ze even door de bloem, maar schud de overtollige bloem eraf. Leg ze dan in de pan en kleur ze bruin aan elke kant. Je zal dit in een paar keer moeten doen. Geduld is een schone deugd! De gebakken stukjes tofu laat je uitlekken op een stuk keukenpapier. Ik moest af en toe wat olie bijvoegen.

Maak de pan schoon en smelt er daarna de boter in. Voeg de sjalotten, look, pepertjes en gember aan toe. Laat dit een kwartiertje fruiten op een laag vuurtje tot alles glazig wordt. Roer er af en toe in. Ooooh, die geur! Voeg daarna de sojasauzen en de suiker toe en voeg dan de peper toe. Proeven is hier de boodschap. Je kan het altijd nog wat pikanter maken, maar eens je tong in brand staat, is het te laat.

Voeg de tofu toe en warm hem een minuutje op in de saus. Roer er op het allerlaatst de lente-uitjes bij en serveer heet met rijst.

De batterijen van mijn fototoestel waren leeg en dat is echt spijtig, want de kleurtjes van deze schotel waren erg aantrekkelijk. Hier krijg je een idee van de aanblik. Is het onbescheiden als ik zeg dat mijn versie er mooier uitzag?

Mei 2011: Ik maakte de variant met kip en die zag er zo uit:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit bericht werd geplaatst in Groente, Saus, Soep, Tofu, Veggie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Twee maaltijden = twee recepten

  1. Ruth zegt:

    De zus/tofuhater bevestigt: het was lekker! Ik zou zelfs meer durven zeggen, voor herhaling vatbaar (zeker als die doggybag soep daar opnieuw bij is inbegrepen!! )

  2. Tijs zegt:

    Ook hier was het tofu-recept een schot in de roos. Wegens de afwezigheid van verse gember, ketjap manis en donkere sojasaus, en de aanwezigheid van iemand met een allergie aan zwarte-peper maakte ik een eigen variant van black pepper tofu, zonder peper.

    Ik rolde de tofublokjes in een mengsel van bloem en gemberpoeder, gebruikte de 6 lente-uitjes die ik had en sneed ze in kleinere stukjes, goot er alleen wat lichte sojasaus over en voegde er aan het eind nog sojascheuten aan toe en het sap van 1 limoen.

    De sojascheuten zorgen voor een extra fris en knapperig element, het zure van de limoen balanceert het zoute van de sojasaus mooi. De twee grote rode peper (elk zowat 12cm lang) waren pikant genoeg om er een pittig geheel van te maken (ook zonder de zwarte peper).

    • Klinkt inderdaad erg yummie. Volgens mij kan je er lekker op los variëren, als die basis van boter, sjalotten, look en sojasaus maar blijven. Al zou ik de verse gember toch wel missen, denk ik.

      De lente-uitjes snijd ik volgende keer ook kleiner en die mogen er ook wat langer in. Binnenkort gooi ik daar ook nog een handvol Chinese look in uit de tuin (lees: bloempot op ’t terras).

  3. Pingback: Chili con seitan | Food first, then morals

  4. Pingback: Orecchiette for the win! | Food first, then morals

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s