Van het konijn dat kip wilde zijn (niet voor gevoelige lezers)

Wij zijn opgevoed met gezond boerenrealisme. Toen we klein waren, hielden we konijnen in de tuin. We mochten die beestjes schattig vinden, worteltjes voederen en hen uren wrijfjes geven, maar we wisten allemaal maar al te goed dat er een tijd van komen was en (het spijt me dat ik u met de neus op de feiten moet drukken) een tijd van gaan.

Zo gebeurde het dus regelmatig dat papa aankondigde dat hij een konijn zou slachten. Dan verhuisden wij met onze knalrode kinderstoeltjes naar de garage en mochten gebiologeerd toekijken hoe het konijn gevild werd. Voor ons was dat evengoed als een ochtend naar Samson kijken. De jongste zus heeft dit verdrongen, maar op mijn netvlies staan deze beelden nog steeds gebrand.

We zijn allemaal nog steeds verzot op konijntjes. Zowel op de knuffelachtige levende versie als op de blote versie in de winkel. En zo kwam het dat ik deze week enorme zin kreeg in een lekker konijntje. Die waren niet meer voorradig en dus kwam ik thuis met konijnenboutjes die stukken duurder zijn. Enfin, food first then morals (and finances).

Ik houd van de stijl van Stéphane Reynaud en daarom wilde ik graag zijn konijn met mosterd proberen. Hier zie je hem aan het werk:

Toen het konijn op tafel stond, was het ongelooflijk smullen van de saus en de patatjes. De saus met mosterd, porto en rozemarijn was zo subtiel dat het haast pijnlijk was. Maar het konijn kwam niet tot zijn recht. Misschien lag het aan de boutjes en is deze stoofpot lekkerder met een volledig versneden konijn, maar ik maak dit volgende keer met kip. Het volgende konijn mag dan weer lekker sudderen in een pint bruin bier, dat lijkt toch nog steeds het beste te werken.

INGREDIENTEN VOOR 6 (uit 365 redenen om aan tafel te gaan)

  • 1 mooi konijn
  • 3 sjalotten – gesnipperd
  • 2 tenen look – gesnipperd
  • 2 courgettes – in reepjes van een drietal centimeter
  • 1 el bloem
  • 2 dl witte porto
  • 1 takje rozemarijn (ik gebruikte een tl gedroogde)
  • 4 dl slagroom
  • 300 g doperwten (ik goot er diepgevroren exemplaartjes in)
  • 1 el dijonmosterd (ik gebruikte de zelfgemaakte mosterd van chef Inge Lanckacker, mjam!)
  • 1 eidooier
  • peper en zout

BEREIDING

  • Snijd het konijn in 8 stukken (meestal doet de winkel dit voor jou, maar snijd anders eerst de bouten eraf, dan de voorpoten en snijd daarna het lijf in vieren).
  • Bak de stukken konijn rondom bruin. Kruid flink met peper en zout. Gooi de knoflook en sjalot erbij en bak mee. Bestrooi met de bloem en bak nog even.
  • Giet de porto in de pan en voeg de rozemarijn toe.
  • Stoof het vlees 20 minuten in de gesloten pan. Ik zou dit wat langer opzetten, want mijn konijntje was niet helemaal zacht.
  • Roer de room, courgettes en doperwten erdoor en stoof alles nog 15 minuten.
  • Schep het vlees en de groenten uit de pan.
  • Roer van het vuur af de mosterd door de saus, gevolgd door de eierdooier (om de saus te binden), klop goed, giet de saus weer over het vlees en groenten.
  • De saus mag nu niet meer koken, anders begint ze te schiften.

Oh, en als er nog saus over is: morgen gewoon een beetje pasta bij koken, wat parmezaanschilfers erover en mmmmmmmmmmmmmmmmm.

Dit bericht werd geplaatst in Kip, Konijn, Stoofpot en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Van het konijn dat kip wilde zijn (niet voor gevoelige lezers)

  1. Pingback: Paksoi ovenschotel | Food first, then morals

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s