Groentepakket 24 mei – wok met paksoi en prei

Ik kon de voorbije dagen vanuit de zetel kookorders geven. Ziek zijn heeft dat voordeel. Dat is dan wel het enige. Alles vanuit de zetel lukt met mondjesmaat.

Vandaag gebruikte ik mijn restenergie om een salade met komkommer te maken, compleet met truffelbalsamico! Nu moeten alleen nog de aardperen eraan geloven, de rest van het groentepakket is verwerkt.

De groene selder stopte de zus in het vriesvak, daar maak ik binnenkort wel eens soep van. De witte en gele wortelen werden verwerkt in een stoofpot van het lief (mjam) en de paksoi en de prei belandden in een makkelijke wok die ik nu al twee keer gemaakt heb. Ik las ergens in een kookboek een gelijkaardig recept, daarop is het gebaseerd. No credits to myself.

Ingrediënten voor drie

• 300g quornstukjes (vers of diepvries)
• 2 el sojasaus of tamari
• 1 el sherry
• 1 el ketjap manis
• een stukje gesnipperde gember (een kootje groot)
• eventueel 1 gesnipperd pepertje
• twee teentjes gesnipperde look
• 1 paksoi in repen
• 2 prei in fijne repeltjes

Bereiding = samengooien in de wok

1. Marineer een half uurtje op voorhand de quornstukjes in de sherry en sojasaus.
2. Verhit arachideolie in de wok.
3. Bak de quornstukjes tot ze knapperig zijn. Haal ze uit de pan.
4. Bak in wat nieuwe olie de prei, gooi even later de witte nerven van de paksoi erbij en nog wat later het groene gedeelte.
5. Nu vormt zich wat vocht in je pan, een ideaal moment om je gember en look (en eventueel het pepertje) toe te voegen, zo bakken ze niet aan.
6. Giet er wat ketjap manis bij (naar smaak) en blijf roerbakken.
7. Voeg de quornstukjes opnieuw toe wanneer alles net gaar is en laat doorwarmen.

Serveren met witte rijst en klaar!Veel goedkoper dan afhaalchinees, zeker zo snel en stukken lekkerder.

Mexicaans broodbeleg/dip

Ineens was het weer maandag en de koelkast bood enkel kaas. Kaas – kaas – kaas. Ik had geen zin in kaas.

Gelukkig vond ik nog een doosje ricotta waarvan de houdbaarheidsdatum stilaan dichterbij kwam (stond dat hier echt al zo lang?) en las ik onlangs iets over een maïsbeleg.

Ik sloeg aan het mengen en eindigde met een smeuïg doch behoorlijk light broodbeleg.
Hier is het recept voor nogal veel, ook te gebruiken als dip.

• Gooi een potje ricotta in een grotere mengpot.
• Meng hierdoor naar smaak: gemalen koriander, gemalen komijn, cayennepeper en zout.
• Voeg ook toe: een gesnipperd sjalotje en een gesnipperd vers pepertje.
• Proef nu nog eens en voeg eventueel nog wat meer specerijen toe.
• Als de smaak pittig genoeg is (dat mag stevig zijn, tenslotte verzacht de maïs het geheel nog een pak), mag je het potje maïs erdoor roeren. Ik gebruikte een half (groot) blik, de rest roerde ik door mijn avondeten.

Tot uw dienst.

Groentepakket 3 mei – Oosterse soep met paksoi

Het groentepakket bracht weer een boel lekkers en dus ging ik de afgelopen dagen aan de slag met al dat frisse geweld van het veld. *rijmpje*

De regel zegt dat de slappe groentekes er het eerst aanmoeten. Niemand wil graag slappe slingers rucola op zijn bord en een paksoi wordt er ook niet mooier op wanneer hij verwaarloosd en genegeerd wordt. Dus maakte ik een Oosterse soep met de paksoi. Dit is wat ik ter plaatse verzon:

• Kook water.
• Voeg bouillon toe (van die lekkere van Morga uit de Bioplanet).
• De gember was op, dus goot ik eens met het poeder.
• Pers er 3 teentjes look bij en gooi er een gesnipperde ui of twee bij.
• Aan het einde giet je nog eens met de sojasaus (of tamari) en de oxo tot je de smaak net goed vindt.
• Nu een grabbel sojabrokken om het geheel nog voedzamer te maken (als je van stukjes spons houdt).
• Dan gaan de witte nerven van de paksoi erbij en even later de aan repen gesneden groene delen.
• Klaar!

De volgende dag schreeuwde de rucola om mijn aandacht. Ik experimenteerde even. De courgette liet ik samen met wat voorgekookte patatjes, een tomaat, wat olie en kruiden bakken in de oven. Daarbij serveerde ik kleine pastaatjes waaronder ik ricotta en fijngesneden rucola roerde nadat ze afgegoten waren. Ik vond dat lekker, mijn kleine zus hield niet zo van de knapperige stukjes in de pasta.

Vandaag lagen er ook nog radijzen en een sla in de koelkast! Dat werd een salade om het hoofdgerecht te vergezellen. Ik strooide ook nog dukkah (een gemalen mengsel van pistachenoten, sesamzaadjes, chili, kruiden…) op de salade en wat olie en azijn.
Het hoofdgerecht werd een risotto met wortel en pastinaak afgewerkt met gemberpoeder, fenegriek en kardemom. Aan het einde nog wat verse peterselie erdoor en mjam. Daarbij kwamen ook nog een currysaus (met appeltjes uit het fruitpakket) en de groenteballetjes van de Colruyt.

Ziezo, pakket = op!

Britse ervaringen

Ik heb de eer en het genoegen om op de vooravond van de start van het laatste stuk schooljaar te vertoeven op een plaats waar u me allerminst verwacht. Ik zit op een klein kamertje waar de vloer kraakt bij de minste beweging. Wanneer ik uit het raam kijk zie ik in het schijnsel van de lantaarnpaal voor de deur wat regendruppels die zachtjes op het warme wegdek vallen en het einde aankondigen van de eerste échte lentedag.

Regenen doet het vaak genoeg in Vlaanderen, dat maakt hier niet het verschil. En u surft hier niet rond om te weten waar ik mijn kop te slapen leg.

Dat ik niet thuis ben, kan je hier vooral ruiken. In het huis van Siva, de Srilankaanse kokkin die mij (en roomie Charlotte) twee weken lang huisvest, was ik gisteren toe aan mijn derde intense hoestbui veroorzaakt door de wolk van peper die er in de keuken hangt. De bejaarde weduwe is onze gastvrouw voor de tijd die we spenderen aan de Bell School in Cambridge. We worden hier dus aardig in de watten gelegd met allerlei heerlijke gerechten uit haar kookboek dat we zeker mee naar huis brengen en waar ik binnenkort uit kook!

Naast die maaltijden heb ik ook al volgende heerlijkheden verorberd:

• Een vegetable korma in The Golden Curry in Cambridge.
  • Na een poging in drie bomvolle authentieke pubs, kwamen we terecht bij deze Indiërs en amai die hebben ons verwend. Het plaatsje doet absoluut een beetje groezelig aan, maar het eten is lekker en we konden er (iets te) luid zijn.
• Een ongelooflijke cream tea in The Almonry in Ely.
  • Op onze vraag werd het gehele aanbod in stukjes gesneden, zodat we van alle lekkernijen konden proeven. Aangezien ik niet de grootste zoetekauw ben, speelde ik op zeker en at er de beste scones with clotted cream en jam die ik tot dusver kon proeven.
• Een bord geweldige geroerbakte noedels met groenten in een fijn zaakje in Chinatown, London, waar je op de deur moet kloppen voor je er binnen mag.
• Een zondige whopper bij Burger King in Canterbury.
• Een bord Black Angel Spaghetti bij Jamie’s Italian.
  • Het moet gezegd, het boeltje is lichtjes overroepen. Het is een tikkeltje te duur voor wat het is. Mijn hoofdgerecht was heerlijk en absoluut juist geprijsd. Het voorgerecht daarentegen (een drie reepjes geroosterde paprika en venkel, een duimgroot stukje manchego en wat geraspte knolselder) voor acht euro… Het dessert was bij haast niemand lekker (zelfs de brownie was een flater, hoorde ik) en het prachtige gebouw heeft de akoestiek van een schoolrefter. Toch liepen we met een aantal menu’s, (met permissie van de knappe ober gestolen) servetten en blozende wijnwangen tevreden naar buiten.
• Verbazingwekkend verzorgde vegetarische maaltijden op school.

Tot dusver het verslag en ik heb nog tot vrijdag te gaan!

Linzen

Tegenwoordig stop ik mijn kookboekkookdrang door bezoekjes aan de kookboekenafdeling van de bibliotheek. Dat helpt.

Een tijd gelezen leende ik van mijn zus ‘The Pedant in the Kitchen’ van Julian Barnes, een aanrader voor iedereen die het gewoon is om erg slaafs de aanwijzingen in een kookboek te volgen of iedereen die dat net niet doet. Ik heb meermaals liggen gniffelen bij het lezen.

In dat boek zingt Barnes meermaals de lof van het groentekookboek van Jane Grigson. ‘t Is een waar naslagwerk met fijne tips en ideeën voor alle groenten uit de tuin, het groentepakket of de winkel. Bij het doorbladeren viel mijn oog gisteren op bereidingen met linzen. De linzenhater is een weekje van huis en dus kon ik lekker mijn gang gaan.

Jane Grigson haalt geen gekke en ingewikkelde toeren uit met de Puylinzen. Oh neen. Haar toevoegingen zijn zo simpel dat ik er nieuwsgierig naar werd. Ze kookt de linzen een dik half uur tot ze zacht zijn in een bouillon met verse kruiden. Ja tarara, met dat vriesweer is het hier triestig op mijn kruidenterras. Ik zocht dus mijn heil in water met flink wat bouillon (de beste die ik tot nu toe ken) en twee tenen look.

Eens je de gare linzen hebt afgegoten, smelt je een klont boter in je pannetje. En nu komt het: Jane Grigson voegt, naast peper en zout, een scheut zoete witte wijn of zoete sherry toe. In onze frigo stond nog een fles witte porto en zo geschiedde het dat ik een half uur later in de zetel zat met een toren aardappelpuree omgeven door heerlijke zoete, smeuiige linzen.

Comfort food!

Cambodjaanse dip

Deze pittige dip heeft een iets langere naam in het boek ‘Veg every day’. Hij wordt daar de Cambodian wedding day dip’ genoemd. Voor alle duidelijkheid: hier wordt niets aangekondigd.

Dat gezegd zijnde kan ik u deze dip aanraden om op tafel te zetten als hapje en de rest lekker dik op uw boterham te smeren de volgende dag. Het is eens iets anders dan kaas.

Wij maakten hem klaar op ons kookweekend en dit is een zeldzaam ‘blogje op verzoek’.

INGREDIENTEN

• 500 g champignons
• 1 el zonnebloemolie
• 1/2 heet pepertje – fijn gesnipperd
• 3 teentjes knoflook – fijn gesnipperd
• 1 el currypoeder of een currypasta kan ook natuurlijk
• 2 el pindaboter (ik goot eens met mijn flesje tahin, werkt ook!)
• 400 ml kokosmelk (1 blik)
• sap van een halve limoen
• een geutje sojasaus
• eventueel wat gehakte koriander om af te werken

BEREIDING

1. Hak de champignons in stukjes van 3à4 mm. Wij waren enorm beperkt in tijd, dus haalde ik de mijne even door de blender. Uiteraard maar heel even, anders zit je met een pasta en dat is niet de bedoeling!
2. Verhit de olie in een pannetje op een hoog vuur. Gooi er de champignons bij en bak ze tot ze ongeveer al hun vocht hebben verdampt. Dit duurde langer dan ik dacht. Reken toch maar een kwartiertje.
3. Voeg toe: chili en look. Bak nog een minuutje.
4. Voeg de currypoeder (of pasta) toe en ook de pindaboter of tahin. Roer eens goed en giet er de kokosmelk bij.
5. Laat het hele boeltje maar wild pruttelen, maar roer af en toe zodat het mengsel niet aan de bodem blijft kleven.  In een half uurtje tijd zou je toch weer een pak vocht moeten kunnen verdampen zodat je een dikke pasta bekomt. Voeg het limoensap en de sojasaus naar smaak toe.

Je kiest zelf: serveren wanneer de dip nog warm is of op kamertemperatuur.

Kookweekend – het menu

‘t Is allemaal makkelijk, zeggen dat je kookt voor zestien en roepen en tieren dat dat veel bloed, zweet en tranen heeft gekost. Ik kan u alvast vertellen dat we het niet zo erg vonden dat onze gasten een half uurtje te laat kwamen. Ons menu bleek toch wat ambitieuzer dan we hadden gedacht…

Op de salontafel

Op de salontafel stonden twee dips uit Veg every day, het geweldige kookboek uit de River Cottage reeks dat ik onlangs zelfs in vertaling vond! Geen excuus meer om het niet in huis te halen!
We prepareerden de Cambodjaanse huwelijksdip (op basis van champignons en kokosmelk) en een rode bietendip met walnoten die het nadien trouwens erg goed deden als broodbeleg. En ja hoor, daar is verhaal één al. De Parmezaanse kaasstengels die we erbij zouden serveren, lieten we verbranden en ook de tweede poging nieuwe stengels was hetzelfde lot beschoren. Gelukkig waren er in het ouderlijke huis (dat ter beschikking werd gesteld tegen wil en dank) nog wel wat crackers in voorraad. Dat die achteraf wel erg ‘picante’ bleken, had ik niet op de verpakking gelezen…

Nog op de salontafel stonden pittige kikkererwten en dat receptje geef ik jullie graag mee. Het komt uit de reeks verzamelboekjes ’500 gerechten’ en is werkelijk poepsimpel. Je trekt gewoon een blik kikkererwten open en spoelt ze. Dan bak je de erwten in een pan met hete olijfolie tot ze bruin zijn en voegt een mengsel van volgende kruiden toe: 1,5 tl komijnpoeder, 1 tl cayennepeper, 1 tl gerookte paprikapoeder, 0,5 tl suiker. Roer alles door elkaar, besprenkel het met wat tamari (sojasaus) en meng tot alles gelijk bedekt is. Laat ze afkoelen tot kamertemperatuur, roer ze wat los, et voilà!

U krijgt hier nog de rest van het menu. Laat maar horen wat u gepost wil zien!

Hapjes

• rode bietengelei met mierikswortel
• spinazietimbaaltjes met gestoomde wortel en mosterdsaus
• paprika-courgettemousse
• auberginekroketjes met kruidenmayonaise
• witloof/aardpeersoepje
• carpaccio van bloedappelsien

Voorgerecht

• pompoenravioli met pijnboompitten, boter en salie

Hoofdgerecht

• gevulde paprika’s
• brood
• pistachio dukka
• gemengde salade met truffelbalsamico
• salade met raketsla, venkel en puy linzen

Dessert

• Trio: chocoladebavarois + witte mousse + ananas met munt en gember

Koffie met koekjes (florentijntjes, soezen en meringues)